Snoot moet erg wennen aan de nieuwe situatie met Ronja en de babies. Dat zorgt voor veel spanning, door de huiskamer sluipen, blazen, grommen en algeheel onblij gedrag. Snoot wil normaal graag knuffelen, maar als t vrouwtje naar de babies ruikt (want net geknuffeld met het nest of gewogen oid) dan is het grrrrbrrr nee dat vind ik eng. Afgelopen nacht heeft ze gelukkig wel weer op bed geslapen en vanmorgen kwam ze extra knuffels halen, zoals normaal! Ik kon haar babybuik een beetje vastleggen, het is niet te missen dat daar iets gebeurt. De rest van de dag zit Snoot het liefst in de tuin, uit de weg van Ronja en lekker loeren naar vogeltjes, andere katten of de buurhond hiernaast.
-
Geweldige moeder
Ronja is een relaxte maar alerte mama. Als een mens naar haar babies komt kijken terwijl zijzelf niet bij de babies ligt, komt ze meteen terug om beschermend om ze heen liggen. Als Alain een baby pakt om te bekijken, pakt Ronja die prompt weer af. Als Barbara babies in een bakje op de weegschaal legt, moet er goed gepraat worden (“je krijgt ze terug, ik beloof het” “mrauwauw?” “Kijk hier is tie weer, nu wil ik die andere blauwe even lenen” “mrauwawiew!” “Ik weet het maar je krijgt hem zo terug”).
De andere katten zijn heeel gespannen en voorzichtig, het is duidelijk een herschikking in de hierarchie en gang van zaken in huis.
Ronja loopt rond als de koningin die ze is, gaat naar de bak, wandelt een rondje door de tuin, knuffelt met haar mensen, vraagt om snoepjes en begint haar zwangerschapskilo er af te trainen in het loopwiel.
Ondertussen groeien de kittens gestaag door, slapen heeeel veel en zijn gewoonweg aandoenlijk in hun onbeholpen babyheid. Geniet mee van wat plaatjes van de afgelopen dagen!
-
Ronja heeft een nestje
Het stond al een aantal dagen te gebeuren: Ronja kon ieder moment van een nestje bevallen. Hoeveel het er zouden gaan worden wisten we natuurlijk niet, maar gelet op haar skippybalronde buik en gewichtstoename stonden we er niet van te kijken als het er meer dan vier zouden worden…
Katten zijn nachtdieren – dus ook het ter wereld brengen van kittens gebeurt ’s nachts. Ik werd op gisterenochtend (zaterdag 29 maart dus) rond kwart voor vijf ruw uit mijn dromen gewekt – de zon was nog niet op en mijn lijf schreeuwde ‘ga terug naar bed!’. Gelukkig is er dan altijd koffie voor de broodnodige oppepper.
En zo’n bevalling is ook niet zo gepiept. Rond kwart voor zes begonnen de persweëen, en tegen een uur of zes – bij het krieken van de ochtend – verscheen daar dan eindelijk haar eerste kitten. Een blauwe dochter, 105 gram.
De tweede nam vervolgens ook de tijd. Dat gebeurde uiteindelijk rond kwart voor negen. Opnieuw een dochter, maar ditmaal een wildkleur. Hoeveel zouden er nog aankomen? De derde vlotte in ieder geval al een stuk sneller: die kwam nog een uurtje later ter wereld. Een blauwe zoon – daarmee hadden we het kwartet dus bijna compleet.
Hoeveel zouden er nog in zitten? Dat is altijd heel lastig te bepalen. Je kunt wel aan de buik voelen, maar die harde plekjes kunnen net zo goed de zich samentrekkende baarmoeder zijn. Ronja besloot uiteindelijk dat drie meer dan genoeg was, en daarin heeft ze natuurlijk groot gelijk.
En wat een goede moeder is ze. De kittens krijgen alle ruimte op zoek te gaan naar een tepel – waar ondanks de grote voorraad toch nog om gevochten wordt – en moeders is ondertussen zeer alert, grommend naar ieder geluidje dat in de baarkist doordringt. Ook is ze erg chatty, vooral met Barbara, met wie ze hele dialogen uitwisselt.
Zo in de avond, toen het grut zich met moeders gesetteld had, besloot ze ook even de baarkist uit te komen voor een snoepje. De andere twee katten bleven eerbiedig op afstand – of dat nu is omdat ze bang zijn voor dat kleine grut of gewoon hun positie lager dan Ronja accepteren…?
De drie kleintjes zijn inmiddels een dag oud, maar lijken al twee keer zo groot te zijn geworden. Er is al visite geweest en er zijn beschuiten met muisjes gegeten. En voor je het weet, vliegen ze alweer uit.
Moeder en kroost maken het in de tussentijd in ieder geval goed.
Piepklein… 
Met zijn drietjes aan moeders tepels. 
Goed voor de kittens zorgen. 
Beschuit met muisjes. -
Buitenspelen is niet altijd alleen maar leuk
Ik (Barbara) zit boven te werken, de katten zijn beneden en in de tuin met de deur open want het is heerlijk weer. Opeens denk ik een ‘MAUW’ te horen dus ik spring overeind en ren de trap af (“is er ruzie?” “gaat Ronja bevallen?” “zit er een vreemde kat op de schutting?”). Ik kom beneden en iedereen is in rust, ze kijken me verstoord aan ‘wat kom jij nou ineens doen?’. Het geluid zal wel een van de 10.000 meeuwen zijn die hier vliegen en mauwen en doen. Maar, ik tref wel een heel vrolijk Snootje aan, met een wat groter pootje dan normaal… Een foto maken is dan wel weer heel vervelend want dan moet je stil zitten, dus in een houdgreep met links en om een hoekie met de telefoon met rechts toch wat plaatjes van de Snoot met de poot gemaakt… Mormeltje!
